Związki zawodowe w czterech największych przedsiębiorstwach górniczych generują roczne wydatki bliskie 100 milionom złotych. Specjaliści oraz część przedstawicieli związkowych sugerują, że sednem problemu nie są stawki działaczy, lecz nadmierne rozdrobnienie struktur organizacyjnych oraz niedoskonałości w obowiązujących przepisach – informuje wtorkowe wydanie „Rzeczpospolitej”.
Nie wynagrodzenia zdają się być głównym problemem, lecz – jak wskazują eksperci i część przedstawicieli związkowych – nadmierna liczba reprezentacji związkowych, które posiadają swoje organy. „Ostatecznie jednak o wszystkim decydują największe centrale związkowe” – podkreśla gazeta.
Według danych zgromadzonych przez „Rzeczpospolitą”, największe obciążenia finansowe dotykają Polską Grupę Górniczą. Dziennik podaje, że w tym przedsiębiorstwie, zatrudniającym około 35 tys. osób, średnio 240 pracowników jest oddelegowanych do działalności związkowej, co generuje roczny koszt ich pensji w wysokości 48 mln zł. Natomiast w Jastrzębskiej Spółce Węglowej (JSW) koszty funkcjonowania związków zawodowych w 2025 roku wyniosły około 34,3 mln zł.
Według „Rz”, podczas gdy kwestia wynagrodzeń nie budzi większych kontrowersji, to tzw. uzwiązkowienie spółek górniczych stanowi problem i może prowadzić do dodatkowych wydatków. W JSW wskaźnik ten jest najwyższy – w firmie działa 82 zakładowe organizacje związkowe, a statystycznie każdy pracownik należy jednocześnie do niemal dwóch związków zawodowych. „Krytycy obecnych regulacji zwracają uwagę, że nadmierna fragmentacja organizacji skutkuje mnożeniem oddelegowań do pracy w związkach i zwiększaniem kosztów” – czytamy w publikacji „Rzeczpospolitej”.
Jak zaznacza gazeta, eksperci postulują nowelizację ustawy o związkach zawodowych, która ich zdaniem powinna uporządkować istniejący system. Jednocześnie zwracają uwagę, że nie rozwiąże to fundamentalnych problemów sektora górnictwa, który w samym 2026 roku otrzyma z budżetu państwa około 7,5 mld zł wsparcia. (PAP)
azk/ sp/