Osoby posługujące się częściej lewą ręką przejawiają silniejszą tendencję do konkurowania niż osoby praworęczne, jak twierdzą uczeni z Włoch. Według nich ten fakt może tłumaczyć trwałość leworęczności w populacji, pomimo jej stosunkowo niskiej częstotliwości.
Włoscy naukowcy twierdzą, ze osoby leworęczne potencjalnie mają wyższą skłonność do rywalizacji
Małgorzata Krzystała, blew
Z tego artykułu się dowiesz:
- Jak kształtują się zasadnicze różnice w predyspozycji do konkurowania między jednostkami leworęcznymi a praworęcznymi?
- Dlaczego leworęczność utrzymuje się w zbiorowości, pomimo jej sporadycznego występowania?
- W jaki sposób założenie „potyczki” uzasadnia ewolucyjną korzyść osób leworęcznych?
- Jakie były najważniejsze rezultaty badań eksperymentalnych dotyczących relacji między dominującą ręką a współzawodnictwem?
Autorzy tekstu zaznaczają, że blisko 90 procent ludzi na świecie posługuje się prawą ręką, natomiast lewa ręka jest dominująca u jednej osoby na dziesięć w społeczeństwie. Interesujące jest, że ta proporcja nie uległa zmianie od stuleci i utrzymuje się na porównywalnym poziomie niezależnie od szerokości geograficznej. Fakt, że leworęczność występuje stosunkowo rzadko od dawna, wzbudza ogromne zainteresowanie badaczy. Naukowcy przypuszczają, że obie te cechy (zarówno prawo-, jak i leworęczność) niosą ze sobą konkretne atuty adaptacyjne, które mogły zapewniać przewagę w toku ewolucji.
Reklama Reklama 
AI ChatGPT Health zawodzi w nagłych wypadkach. Eksperci ostrzegają
Badacze upublicznili pierwszą niezależną ocenę bezpieczeństwa systemu ChatGPT Health. Okazało się, że nierzadko nie dostrzega on naglącej konieczności interwencji …
Tendencja do „potyczki” atutem leworęcznych?
Rezultaty najświeższego studium odnośnie do lewo- i praworęczności przeprowadzonego przez uczonych z University of Chieti-Pescara we Włoszech ukazały się w magazynie „Scientific Reports”, a ich streszczenie zamieszczono na portalu Psychology Today.
Jednym z konceptów objaśniających, dlaczego leworęczność wciąż się utrzymuje w zbiorowości, jest tak zwana hipoteza potyczki. Zakłada ona, że osoby leworęczne mogą mieć korzyść w sytuacjach, które wymagają konkurencji, zwłaszcza tych, które wymagają bezpośredniej konfrontacji. Jest to spowodowane tym, że ich poczynania są mniej przewidywalne dla rywali przyzwyczajonych do interakcji z osobami praworęcznymi.
Natomiast praworęczni mogą osiągać lepsze rezultaty w zadaniach wymagających współpracy, na przykład podczas uczenia się wykonywania pewnych czynności na podstawie sposobu, w jaki robią to inni. Z uwagi na to, że większość pedagogów jest praworęcznych, uczniowie z dominującą prawą ręką mogą łatwiej przyswajać nowe umiejętności.
Badania faktycznie wskazują, że osoby leworęczne mają przewagę w niektórych dyscyplinach sportowych, takich jak szermierka czy badminton. Jednak aby mogły autentycznie skorzystać z tej korzyści, muszą być silnie nastawione na rywalizację i aktywnie szukać sytuacji konfliktowych lub często uczestniczyć w rozgrywkach.
Profilaktyka Nowe ustalenia naukowców. Ta oliwa wspiera pracę mózgu
Najnowsze badania rzucają nowe światło na to, jak dieta bogata w oliwę z oliwek oddziałuje na funkcjonowanie mózgu. Naukowcy potwierdzili, że chroni o…
Test Edinburgh Handedness Inventory i konkluzje z najnowszego studium.
Studium zrealizowane przez zespół włoskich naukowców obejmowało dwa eksperymenty, których zamiarem było zbadanie powiązania między leworęcznością a współzawodnictwem.
W pierwszym eksperymencie uczestniczyło ponad 1100 ochotników. Każdy z nich miał za zadanie wypełnić test oceniający preferencję ręki (test Edinburgh Handedness Inventory). Na podstawie rezultatów wyodrębniono grupy osób zdecydowanie leworęcznych (50 osób) i zdecydowanie praworęcznych (483 osoby). Uczestnicy wypełnili także ankiety dotyczące osobowości, rywalizacji, depresji i niepokoju. Analiza danych ujawniła wyraźne różnice między tymi grupami w podejściu do współzawodnictwa. Rezultaty pokazały, że osoby praworęczne częściej unikają konkurowania, szczególnie gdy wiąże się ono z lękiem. Z kolei osoby leworęczne były bardziej nakierowane na rozwój poprzez współzawodnictwo, co oznacza, że nie tylko częściej angażowały się w rywalizację, lecz także traktowały ją jako narzędzie samodoskonalenia.
Nauka Genetyka lewej ręki
Przyczyny biologiczne leworęczności zbadał międzynarodowy zespół naukowców.
W drugim badaniu poproszono grupę ochotników z pierwszego eksperymentu do wykonania zadania mającego na celu ocenę zręczności manualnej. W tym przypadku nie wykryto jednak powiązania między zdolnościami manualnymi a predyspozycją do konkurowania.
Rezultaty badań stanowią następny dowód na to, że różnice w posługiwaniu się daną ręką można wyjaśnić procesami ewolucyjnymi, a fakt, że większość ludzi jest praworęczna, a mniejszość leworęczna, nie jest przypadkowy.
Lateralizacja mózgu
Z czego wynika leworęczność i praworęczność?
Lateralizacja, inaczej stronne działanie to asymetria funkcjonalna prawej i lewej strony ciała ludzkiego, która wynika z różnic w strukturze i funkcjach obu półkul mózgowych. Wyraża się na przykład większą sprawnością ruchową kończyn po jednej stronie ciała, a także rejestrowaniem przez mózg większej ilości bodźców zmysłowych z dominującej strony.
Praworęczność, cecha nawet 90 procent populacji – to typowa cecha. Osoby praworęczne wykonują większość czynności wymagających dużej precyzji ruchów za pomocą ręki prawej. Praworęczność wynika z silniejszego rozwoju lewej półkuli mózgowej u osób praworęcznych. Z badań wynika, że osoby praworęczne posiadają również znacznie bardziej wykształconą całą prawą część ciała (“prawonożność”, “prawouszność”, “prawooczność”).
Z kolei leworęczność to skłonność wyboru lewej dłoni, wykazującej wyższą funkcjonalność i sprawność niż prawa. Leworęczność wynika z silniejszego rozwoju prawej półkuli mózgu, co objawia się nie tylko częstszym używaniem lewej ręki, lecz także lepszym i sprawniejszym funkcjonowaniem całej lewej strony ciała.