Przeciętne wynagrodzenie w grudniu 2025 roku. Ponad 3,5 tys. zł daniny od przeciętnej pensji

Średnia miesięczna pensja (mediana) w Polsce pod koniec 2025 roku przekroczyła 7 900 zł brutto. Jednakże po odliczeniu wszystkich należności podatkowych i składek, przeciętny pracownik otrzymywał na rękę nieco ponad 5 700 zł. W tym samym czasie, państwo zgarniało blisko 4 000 zł z tytułu obciążeń podatkowych i ubezpieczeniowych związanych z zatrudnieniem.

W ostatnim miesiącu 2025 roku, według danych Głównego Urzędu Statystycznego, przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto w skali kraju sięgnęło 7907,20 zł. Jednakże znakomita większość zatrudnionych nie otrzymywała tak wysokiej kwoty na konto bankowe. Wynika to z faktu, że pracodawcy pełnią rolę inkasentów podatkowych, zobowiązanych do potrącania składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) od wypłacanych pensji.

Po odprowadzeniu przez pracodawcę obligatoryjnych wpłat na rzecz ZUS, NFZ oraz podatku dochodowego, do pracownika trafiało netto zaledwie 5 720,04 zł. Różnica wynosząca 2187,16 zł była przekazywana na rzecz budżetu państwa. Dodatkowo, państwo pobrało 1619,40 zł z tytułu składek formalnie obciążających pracodawcę. W rezultacie, łączna kwota odprowadzana do budżetu z medianowego wynagrodzenia wynosiła 3 806,56 zł miesięcznie. Oznacza to, że rzeczywiste obciążenie podatkowe dla przeciętnego wynagrodzenia w Polsce zbliżało się do 40%. Sugeruje się weryfikację tych danych za pomocą dostępnych kalkulatorów wynagrodzeń brutto-netto.

Warto zauważyć, że mediana wynagrodzeń w Polsce była o 19,4% niższa od średniego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, które w grudniu 2025 roku wynosiło 9813,30 zł brutto. Zjawisko to wynika z faktu, że średnia jest sztucznie zawyżana przez stosunkowo niewielką grupę wysoko opłacanych pracowników, takich jak menedżerowie wyższych szczebli, specjaliści czy górnicy. Mediana natomiast, jako miara środkowa, jest znacznie mniej podatna na wpływ skrajnych wartości.

Sektor publiczny oferuje wyższe zarobki niż sektor prywatny

– W sektorze publicznym przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto wyniosło 9857,96 zł, co stanowiło 124,7% ogólnej mediany. W sektorze prywatnym natomiast mediana wyniosła 6895,00 zł, czyli 87,2% wartości ogólnej – podają statystycy GUS. Należy również uwzględnić specyfikę grudnia, miesiąca, w którym pracownicy często otrzymują dodatkowe premie roczne i świąteczne, co wpływa na sztuczne zawyżenie grudniowych danych statystycznych dotyczących wynagrodzeń.

Analizując dane według grup wiekowych, najwyższą medianę wynagrodzeń odnotowano wśród osób w wieku 45-54 lata – 8305,53 zł (105,0% wartości ogólnej). Najniższe wynagrodzenie medianowe przypadło grupie wiekowej do 24 lat – 6077,85 zł (76,9% wartości ogólnej).

Podobnie jak we wcześniejszych okresach, wysokość przeciętnego wynagrodzenia rosła wraz z rozmiarem zatrudniającego przedsiębiorstwa. W mikroprzedsiębiorstwach (zatrudniających do 5 osób) mediana zarobków kształtowała się poniżej 6051,71 zł. W okresach pozbawionych dodatkowych premii, w tego typu firmach mediana często była zbliżona do płacy minimalnej. Niewiele wyższe wynagrodzenia odnotowano w małych przedsiębiorstwach (zatrudniających 6-9 osób), gdzie mediana wyniosła 6434,25 zł dla mężczyzn i 6986,65 zł dla kobiet.

Przedsiębiorstwa zatrudniające powyżej 50 osób wykazywały znacząco wyższe poziomy wynagrodzeń, gdzie połowa pracowników mogła liczyć na co najmniej 10 121,88 zł brutto. Dopiero w dużych korporacjach (powyżej 250 zatrudnionych) można było zaobserwować istotną przewagę mediany wynagrodzeń mężczyzn nad medianą wynagrodzeń kobiet.

Zarobki 10% najlepiej opłacanych pracowników etatowych

Wraz z danymi dotyczącymi mediany, GUS opublikował również rozkład wynagrodzeń według decyli w gospodarce narodowej, który stanowi cenne źródło informacji o poziomie płac w Polsce. W grudniu 2025 roku, 10% najmniej zarabiających pracowników otrzymywało wynagrodzenie nie przekraczające 4666,00 zł brutto (pierwszy decyl), co odpowiadało minimalnemu wynagrodzeniu. Z kolei 10% najlepiej zarabiających mogło liczyć na wynagrodzenie wynoszące co najmniej 16 290,63 zł brutto (dziewiąty decyl).

Natomiast grupy 20% najniżej zarabiających otrzymywały miesięcznie do 5197,68 zł brutto, co przekładało się na około 3873 zł netto. Aby zakwalifikować się do 20% najlepiej opłacanych etatowców, należało uzyskać wynagrodzenie brutto na poziomie 12 380,40 zł. Oznacza to, że dochód netto, uwzględniający grudniowe premie i dodatki, na poziomie niespełna 8 800 zł pozwalał na znalezienie się w górnym kwintylu najlepiej zarabiających pracowników etatowych w Polsce.

Analizując dane GUS, można dojść do wniosku, że struktura wynagrodzeń w Polsce jest stosunkowo płaska, a różnice między pracownikami o najniższych i najwyższych zarobkach są umiarkowane. Aby znaleźć się w gronie 10% najlepiej opłacanych, wystarczyło zarabiać około trzykrotności płacy minimalnej. Należy jednak pamiętać, że ta statystyka nie obejmuje znaczącej części osób o wysokich dochodach, które dla korzyści podatkowych często wybierają samozatrudnienie, kontrakty menedżerskie lub umowy cywilnoprawne. Dane dotyczące wynagrodzeń w gospodarce narodowej nie uwzględniają tych form zatrudnienia.