Rada Ministrów zaakceptowała Krajowy Plan na rzecz Energii i Klimatu. Szacuje się, że w roku 2040 źródła odnawialne będą stanowić niemal 60% całkowitych zainstalowanych mocy w systemie – poinformowało Ministerstwo Energii.
Modyfikacja KPEiK ma fundamentalne znaczenie dla procesu transformacji energetycznej w Polsce. Dokument przygotowany przez Ministerstwo Energii zostanie przekazany do instytucji w Brukseli. Stanowi on strategię wyznaczającą kierunek zmian w polskiej energetyce na następne 15 lat, a jego celem jest ustanowienie ram planistycznych dla sektora aż do 2040 roku.
Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo Nowa era zakupów. Agenci AI wchodzą do Polski
Transformacja energetyczna w Polsce. Rząd zatwierdził Krajowy Plan na rzecz Energii i Klimatu
KPEiK obejmuje wszystkie kluczowe dziedziny polskiej gospodarki: wytwarzanie energii elektrycznej, produkcję ciepła, przemysł, transport, budownictwo oraz rolnictwo. Prognozy uwzględniają zarówno zapotrzebowanie na energię i surowce, rozwój różnych technologii, jak i ich implikacje makroekonomiczne oraz społeczne.
Zobacz też: Operacja na otwartym sercu. W transformacji energetycznej chodzi o kilka rzeczy naraz
x.com
KPEiK został przyjęty przez Radę Ministrów. Teraz dokument zostanie przesłany do Komisji Europejskiej. Umożliwi to zakończenie postępowania o naruszenie prawa, wszczętego wobec Polski z powodu opóźnień wynikających ze złożoności dokumentu oraz wieloetapowych negocjacji. Termin na dostarczenie zaktualizowanego planu upłynął 30 czerwca 2024 roku.
“Przyjęcie KPEiK przez Radę Ministrów otwiera nam drogę do kolejnych inwestycji, które zwiększą nasze bezpieczeństwo energetyczne, ale także umocnią bardzo silną pozycję Polski na międzynarodowym rynku” — zaznacza Minister Energii Miłosz Motyka.
Zobacz też: Ta branża pilnie szuka pracowników. Bez nich może być kłopot
Kluczowe założenia aktualizacji KPEiK
- Bezpieczeństwo i niezależność energetyczna Polski
Zgodnie z prognozami KPEiK, do 2030 roku zainstalowana moc w krajowym systemie elektroenergetycznym (KSE) wzrośnie do ponad 90 GW, a do 2040 roku podwoi się w stosunku do poziomu z 2025 roku.
- Więcej zielonej i czystej energii
W zależności od przyjętego scenariusza transformacji, udział Odnawialnych Źródeł Energii (OZE) w strukturze produkcji energii wzrośnie do 51,6–53,2% w 2030 roku oraz do 65,6–68,9% w 2040 roku (scenariusze WEM–WAM). Kluczową rolę w tym procesie odegrają: energetyka wiatrowa (lądowa i morska), fotowoltaika oraz wykorzystanie gazów odnawialnych. W procesie bilansowania systemu i zapewnienia bezpieczeństwa dostaw istotną rolę będzie odgrywał gaz ziemny, który w kolejnych latach będzie sukcesywnie zastępowany przez gazy zdekarbonizowane i odnawialne.
Natomiast w sektorze ciepłownictwa i chłodnictwa udział OZE może wynieść w 2030 roku 31,6-36,5%, a w 2040 roku około 43,5-56,7% (scenariusze WEM–WAM).
- Silny impuls dla krajowej gospodarki
Rozwój niskoemisyjnej energetyki w Polsce może stać się jednym z najważniejszych czynników napędowych dla krajowej gospodarki w nadchodzących dekadach. W przypadku morskich farm wiatrowych zakłada się osiągnięcie poziomu lokalizacji produkcji (local content) na poziomie około 40%. Przy inwestycjach rzędu blisko 274 mld zł w latach 2026-2040 oznacza to, że około 110 mld zł pozostanie w budżetach krajowych firm, a tym samym w polskiej gospodarce.
Jeszcze większe znaczenie dla gospodarki ma lądowa energetyka wiatrowa. Dzięki wyższemu udziałowi krajowych dostawców i wykonawców usług, współczynnik local content w tym segmencie może sięgnąć około 60%. Przy nakładach inwestycyjnych na poziomie około 210 mld zł przełoży się to na ponad 125 mld zł wartości generowanej w Polsce.
Istotnym elementem transformacji będzie również rozwój energetyki jądrowej. Przy założonym poziomie local content rzędu 40% przy pierwszym reaktorze (45% przy drugim i 50% przy trzecim) oraz nakładach inwestycyjnych sięgających około 223 mld zł, krajowa gospodarka i rodzime przedsiębiorstwa mogą uzyskać dodatkowo około 100 mld zł.
- Stabilne źródła mocy
W kontekście starzejącej się infrastruktury wytwórczej oraz gwałtownie rosnącego popytu na energię (stymulowanego między innymi przez elektryfikację różnych sektorów, rozwój centrów danych czy technologii opartych na sztucznej inteligencji), posiadanie stabilnych i elastycznych źródeł mocy dyspozycyjnej ma kluczowe znaczenie.
Gaz ziemny będzie narzędziem bilansującym sektor w okresie przejściowym, w którym odnawialne źródła energii nie osiągną jeszcze poziomu elastyczności pozwalającego na samodzielne funkcjonowanie w sieci.
Energetyka jądrowa będzie rozwijana jako stabilne i zeroemisyjne źródło energii wspierające bezpieczeństwo dostaw w kolejnych dekadach. Uruchomienie w drugiej połowie lat trzydziestych pierwszych bloków elektrowni jądrowej oraz małych reaktorów modułowych (SMR) zapewni około 40 TWh energii produkowanej w podstawie systemu.
Zgodnie z aktualizacją KPEiK, system energetyczny będzie zmierzał w kierunku zwiększenia zainstalowanej mocy z ponad 77 GW (stan na marzec 2026 r.) do około 128-156 GW (w scenariuszach WEM-WAM) w 2040 roku.
Prognozuje się, że do 2040 roku moce OZE mogą wzrosnąć do poziomu około 84-92 GW (czyli więcej niż obecnie wynosi cały KSE). W 2040 roku moce OZE będą odpowiadać za niemal 60% całkowitych zainstalowanych mocy w systemie. Istotne znaczenie będą miały moce wiatrowe, których łączna moc może sięgnąć nawet 47 GW (w scenariuszu WAM), z dalszym potencjałem do wzrostu. Udział OZE w produkcji energii elektrycznej wzrośnie do około 52-53% w 2030 roku oraz do około 66-69% w 2040 roku (scenariusze WEM–WAM).
- Silne i nowoczesne sieci energetyczne
Rozbudowa sieci przesyłowych i dystrybucyjnych oraz rozwój magazynów energii umożliwią integrację rosnącego udziału OZE i zwiększą odporność systemu energetycznego. Równolegle przewiduje się modernizację i rozwój systemów ciepłowniczych, w tym ich dekarbonizację oraz integrację z odnawialnymi źródłami energii i magazynami ciepła, co przyczyni się do zwiększenia efektywności i bezpieczeństwa dostaw ciepła.
- Rozwój gospodarczy kraju
Realizacja KPEiK będzie wspierać wzrost gospodarczy, tworzenie nowych miejsc pracy oraz stopniowe obniżanie rachunków za energię. Koszty wytwarzania energii mogą spaść o około 8% do 2030 roku i o 18% do 2040 roku w porównaniu do poziomu z 2025 roku. Wzmocni to konkurencyjność polskich przedsiębiorstw i przyniesie korzyści odbiorcom indywidualnym.
- Nowe szanse dla regionów górniczych
Transformacja regionów węglowych będzie prowadzona w sposób sprawiedliwy i odpowiedzialny społecznie. KPEiK przewiduje wsparcie dla obszarów górniczych, ochronę miejsc pracy oraz rozwój nowych kompetencji przemysłowych.
- Spadek ubóstwa energetycznego
Do 2040 roku odsetek gospodarstw domowych wydających ponad 10% dochodów na energię może zmniejszyć się o 30-55%, zależnie od scenariusza transformacji. Z kolei, odsetek gospodarstw, których dochody po opłaceniu rachunków za energię spadają poniżej minimum socjalnego, do 2040 roku zmaleje o około 31-55% w zależności od przyjętego wariantu — WAM albo WEM.
- Poprawa jakości życia i zdrowia
Do 2030 roku emisje gazów cieplarnianych spadną o 43-53%, a do 2040 roku o 61-75% (scenariusze WEM–WAM). Równolegle przewiduje się znaczącą redukcję emisji pyłów zawieszonych PM2,5 oraz PM10, co przełoży się na poprawę jakości powietrza i ograniczenie smogu, a w konsekwencji na wyraźne zmniejszenie negatywnego wpływu zanieczyszczeń na zdrowie mieszkańców Polski.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Google.