W fazie aktywności obserwuje się coraz więcej połączeń między komórkami nerwowymi – donosi publikacja „PLOS”. „Niedobór snu nie tylko prowadzi do wyczerpania, ale także wiąże się z mierzalnymi modyfikacjami w połączeniach neuronowych” – stwierdzili twórcy badania.
Połowa uczestników badania nie doświadczyła snu przez jedną noc
PAP, oprac. zew
Zarówno ludzie, jak i inne organizmy żywe potrzebują snu, jednak jego dokładna funkcja nadal nie jest w pełni zrozumiała. Wydaje się na przykład, że sen jest kluczowy dla odnowy prawidłowych powiązań synaptycznych oraz równowagi (homeostazy) w obrębie mózgu. Podczas okresu aktywności, synapsy, czyli miejsca komunikacji między komórkami nerwowymi, stają się coraz bardziej rozbudowane i wzmocnione. Powoduje to wzrost zapotrzebowania mózgu na energię i sprzyja akumulacji białek w tkance mózgowej.
Reklama Reklama
Przyjmuje się, że sen przywraca stan sprzed okresu czuwania, redukując liczbę połączeń synaptycznych i przywracając stan homeostazy. Dotychczasowe dowody potwierdzające tę hipotezę pochodziły jednak głównie z badań na modelach zwierzęcych.
Nauka Słaba jakość snu a zagrożenie chorobą Alzheimera. Eksperci ostrzegają
Problemy ze snem mogą oddziaływać na mózg znacznie wcześniej, zanim pojawią się pierwsze symptomy choroby Alzheimera. Badacze zaobserwowali, że u osób z określo…
Wpływ braku snu na funkcjonowanie mózgu? Wyniki analizy
W celu weryfikacji, czy hipoteza homeostazy synaptycznej znajduje uzasadnienie u ludzi, naukowcy z Instytutu Neurokognitywistyki i Medycyny (Niemcy) zastosowali pozytonową tomografię emisyjną (PET). Metoda ta pozwoliła na detekcję specyficznego białka – glikoproteiny 2A związanej z pęcherzykami synaptycznymi (SV2A), będącego znacznikiem synaps mózgowych. W eksperymencie wzięło udział 40 osób. Połowa uczestników była pozbawiona snu przez jedną noc.
Po 28 godzinach nieprzerwanego czuwania, grupa, która nie spała, wykazywała podwyższone stężenie SV2A w kilku rejonach mózgu, w tym w hipokampie (strukturze istotnej dla procesów pamięciowych) oraz we wzgórzu, które pełni rolę kluczowego przekaźnika informacji w mózgu. Kiedy uczestnikom pozbawionym snu umożliwiono dwugodzinny odpoczynek, wyższe poziomy SV2A były powiązane z intensywniejszą aktywnością fal wolnych podczas snu. Fale te są wskaźnikiem głębokiej fazy snu.
Choć SV2A stanowi jedynie wskaźnik powiązań między komórkami nerwowymi, a zaobserwowane podwyższenie poziomu było stosunkowo niewielkie, uzyskane rezultaty potwierdzają model homeostazy synaptycznej snu. Sugerują one również istnienie biologicznego związku między potrzebą snu a narastaniem połączeń komórkowych.
Psychologia Nagrania z Yale kwestionują jeden z najbardziej znanych eksperymentów w historii psychologii
Przez ponad sześć dekad eksperyment Milgrama był uważany za dowód na to, że przeciętni ludzie są w stanie wyrządzić krzywdę innym, pod wpływem poleceń autorytetu. Nowa analiza oryginalnych…
„Podczas okresu deprywacji (braku) snu, mózg pozostaje dłużej aktywny i kontynuuje przetwarzanie bodźców oraz informacji” – zaznaczyli autorzy badania. „Nasza analiza wskazuje, że po około 28,5 godzinach aktywności, wskaźnik gęstości synaptycznej ulega wzrostowi w kilku obszarach mózgu. Wynika z tego, że niedobór snu nie tylko powoduje uczucie zmęczenia, lecz również wiąże się z obserwowalnymi zmianami w połączeniach neuronowych” – podsumowali.