Anubis to nowy średni atak, który ma wszystko, czego potrzeba do wysokiej wydajności: autonomię dzięki sztucznej inteligencji, kompleksową odporność na walkę elektroniczną, Starlink zapewniający nieograniczoną kontrolę i głowicę bojową o masie około 45 kg
W nowym zestawieniu wideo przedstawiającym uderzenia Sił Bezzałogowych Systemów Sił Zbrojnych Ukrainy, opublikowanym przez dowódcę BSP Roberta „Magyara” Brodyego, jako pierwsze i ostatnie pokazano użycie nowego drona uderzeniowego dalekiego zasięgu Anubis, który należy do klasy samolotów uderzeniowych średniej klasy.
Jego użycie przez myśliwców 414. brygady SBS „Ptaki Węgier” można zobaczyć na nagraniu w 2 minucie i 44 sekundzie ataku na wrogi punkt kontroli bezzałogowego statku powietrznego w obwodzie zaporoskim w nocy 7 maja.
Typ drona, pomimo braku oficjalnego potwierdzenia, został zidentyfikowany po specyficznym interfejsie z dodatkowymi znacznikami automatycznego przechwytywania celu. To właśnie te elementy interfejsu pojawiają się w oficjalnej publikacji amerykańskiej firmy Auterion dotyczącej drona dalekiego zasięgu Artemis ALM-20, a na filmie z nalotami SBS można zauważyć charakterystyczny, „szachowy” kształt drona.
Jednocześnie Artemis ALM-20 jest pozycjonowany jako pocisk uderzeniowy o zasięgu do 1600 km i masie głowicy do 45 kg, podczas gdy Anubis jest już produkowany przez amerykańsko-niemiecko-ukraińską spółkę joint venture Auterion Airlogix GmbH. W połowie kwietnia ogłosiła ona otrzymanie zamówienia na dostawę „tysięcy ciężkich dronów ze sztuczną inteligencją” dla Ukrainy, finansowanego przez rząd niemiecki. Nawiasem mówiąc, w ten sposób reinkarnacja niezrealizowanego DAR z lat 80., który stał się „dziadkiem” irańskiego Shaheda 136, powróciła do ojczyzny.
Należy zauważyć, że wykorzystanie sztucznej inteligencji w tym dronie to jedna z jego głównych cech. Zapewnia ją oprogramowanie i komputer pokładowy Skynode N firmy Auterion, co pozwala na bardzo szeroki zakres autonomii drona. Minimum: naprowadzanie na cel potwierdzony przez operatora i nawigacja wizualna bez użycia nawigacji satelitarnej.
Oznacza to, że taki dron charakteryzuje się maksymalną odpornością na walkę radioelektroniczną. Ponadto jest wyposażony w system łączności satelitarnej Starlink, który sam w sobie jest odporny na zakłócenia i znosi ograniczenia zasięgu charakterystyczne dla tradycyjnej łączności radiowej. Jednocześnie obecność łączności satelitarnej w Anubisie stała się wiadoma dzięki samym Rosjanom, którzy już narzekają na te drony i pokazali wrak jednego zneutralizowanego drona we wciąż okupowanym Doniecku.
Wiadomo również, że dron ma głowicę odłamkowo-burzącą o masie ładunku wybuchowego wynoszącej 30 kg, co oznacza, że przybliżona waga całej głowicy, wliczając kadłub i elementy uderzające, wynosi około 45 kg.
Anubis wydaje się zatem obecnie rozwiązaniem o dość wysokiej jakości pod względem wszystkich komponentów – autonomii dzięki sztucznej inteligencji, kompleksowego zabezpieczenia przed bronią elektroniczną oraz odpowiedniej masy głowicy, co pozwala na wykonywanie szerokiego spektrum misji uderzeniowych. Jednocześnie pozostaje pytanie o cenę tego drona i liczbę jednostek, które można wyprodukować dziennie.