Począwszy od 2027 roku Francja zacznie wycofywać swoje stare wyrzutnie rakietowe M270 LRU MLRS, dlatego w nadchodzących tygodniach kraj ten będzie musiał dokonać wyboru między krajowymi wyrzutniami FLPT-150 i Thundart, a nawet zagraniczną alternatywą.
Francja rozpoczęła testy kandydatów na nowy karabin maszynowy MLRS, który ma być odpowiednikiem karabinu maszynowego M142 HIMARS i zastąpić starzejący się karabin maszynowy M270 LRU. Ostateczna decyzja w Generalnej Dyrekcji Uzbrojenia (DGA) spodziewana jest w najbliższych tygodniach.
Według bloga Forces Operations, wyniki testów zadecydują o wyborze wersji lokalnej, czy zagranicznej. Sytuacja nie jest jednak idealna, ponieważ pomimo dogodnych terminów, Francuzi planują zamówić od 13 do 26 wyrzutni i łącznie 300 pocisków do 2030 roku.
Głównymi kandydatami francuskimi są FLP-T 150 i Thundart, opracowane przez Thales we współpracy z ArianeGroup z jednej strony oraz Safran we współpracy z MBDA z drugiej. Należy zauważyć, że w obu produktach szczególną uwagę poświęcono odporności na walkę elektroniczną i środki tłumienia.
Francuska Generalna Dyrekcja ds. Uzbrojenia zapowiada stopniowe wycofywanie ich ze służby od 2027 roku, ale wybór następcy będzie bardzo trudny. Może to być kwestia dobrych rozwiązań, na które trzeba będzie długo czekać, oraz złych rozwiązań importowanych, które mogłyby zostać szybko i masowo wdrożone.
Defense Express zauważa, że liczba 300 pocisków w ciągu 4 lat może wydawać się przewidywalna, biorąc pod uwagę, że jest to nowy produkt. Jednak biorąc pod uwagę potrzeby wojenne, a nawet możliwości rynku światowego, to za mało. Co więcej, może to nie wystarczyć nawet na coroczne ćwiczenia artyleryjskie.
Zatem nowa linia produkcyjna amerykańskich pocisków GMLRS w Australii powinna osiągnąć roczną wydajność 4000 pocisków do 2029 roku. Nie uwzględnia to jednak potencjału Stanów Zjednoczonych, który prawdopodobnie również wzrośnie.
Oczywiście, można powiedzieć, że 300 to zamówienie tylko dla samej Francji, a inni potencjalni odbiorcy eksportowi pozwolą na zwiększenie tej liczby. Pytanie jednak, jak duże one będą, biorąc pod uwagę poważną konkurencję ze strony HIMARS, K239 Chunmoo i EuroPULS (MARS 3). Ponadto tempo dostaw jest obecnie bardzo ważnym argumentem.
Francuzi pragną opierać się na własnych, niezależnych decyzjach, co jest niewątpliwie godne pochwały, zwłaszcza w dzisiejszych niepewnych czasach i pogarszających się stosunkach z USA. Musi im jednak towarzyszyć odpowiednia wielkość produkcji i zamówień, aby zapewnić masową produkcję.