Pierwsze pigułki antykoncepcyjne pojawiły się na rynku w 1960 roku i od tamtej pory stały się najpopularniejszym środkiem antykoncepcyjnym. Statystyki wskazują, że stosuje je około 70 milionów kobiet na całym świecie. Jednak jak każdy nowy lek, wiązały się one z działaniami niepożądanymi, wywołując panikę wśród regularnych użytkowniczek.
Pierwsza fala odstawienia doustnych środków antykoncepcyjnych przetoczyła się przez Europę w 1968 roku, kiedy brytyjscy naukowcy zasugerowali, że wysoka zawartość estrogenu w tabletkach zwiększa ryzyko zakrzepicy. Producenci leków wzięli sobie do serca tę krytykę i nowsze preparaty o zmniejszonej dawce estrogenu, wynoszącej 20-30 mikrogramów, zastąpiły tabletki pierwszej generacji.
W 1977 roku antykoncepcja drugiej generacji znalazła się pod ostrzałem krytyki: odkryto, że progestagen zawarty w tabletkach może powodować choroby układu krążenia. Największe ryzyko dotyczyło kobiet po 35. roku życia, palaczek i kobiet przyjmujących tabletki antykoncepcyjne przez ponad pięć lat. Stwierdzono również, że tabletki antykoncepcyjne wpływają na metabolizm.
Biorąc pod uwagę wymienione niekorzystne czynniki, w 1980 roku na rynek trafiły tablety trzeciej generacji, oczywiście z nową, udoskonaloną konstrukcją.
W 1995 roku na rynku zaczęła dominować najnowsza generacja środków antykoncepcyjnych. Wtedy rozpoczął się kolejny boom: opublikowano nieznane wcześniej dane z kilku ośrodków medycznych, wskazujące na to, że formuła trzeciej generacji była jeszcze bardziej niebezpieczna niż jej poprzedniczka. W rezultacie niektóre kraje, takie jak Niemcy, zakazały kobietom poniżej 30. roku życia przyjmowania pigułek trzeciej generacji. Oficjalne badania ujawniły, że te alarmujące wnioski wynikały z faktu, że w obliczeniach nie uwzględniono proporcji leków na receptę (70% trzeciej generacji i 15% drugiej generacji). Rozdmuchany medialnie skandal doprowadził do gwałtownego wzrostu liczby aborcji w Norwegii, Szwecji, Niemczech i Anglii.
W Rosji uzyskanie jednoznacznych informacji na temat skutków ubocznych jest niemożliwe, ponieważ doustne środki antykoncepcyjne są sprzedawane bez recepty w aptekach. Rosyjscy lekarze często mają odmienne zdanie. Niektórzy uważają, że wpływ leku na organizm można ocenić jedynie poprzez jego przyjmowanie, ale większość nadal uważa, że przepisanie leku powinno nastąpić po przeprowadzeniu dokładnej analizy hormonalnej. Niektórzy lekarze uważają, że biorąc pod uwagę niekorzystną równowagę hormonalną, której doświadcza wiele kobiet, doustne środki antykoncepcyjne należy stosować bardzo rzadko.
Oprócz działania antykoncepcyjnego, pigułki antykoncepcyjne zmniejszają ryzyko raka macicy i jajników o 50% oraz zapewniają ograniczoną ochronę przed infekcjami. Regulują cykle menstruacyjne, przynoszą ulgę w trądziku i łojotoku w ciągu kilku miesięcy, a niektóre leki mają również właściwości antyandrogenne, co jest istotne dla kobiet z podwyższonym poziomem męskich hormonów (choć wymaga to stosowania pigułek przez około rok).
Możliwe skutki uboczne niemal każdego leku obejmują ból głowy, ucisk w klatce piersiowej, depresję, wahania libido i wagę. W niektórych przypadkach krwawienie może wystąpić w pierwszym miesiącu lub maksymalnie w ciągu pierwszych trzech miesięcy przyjmowania tabletek.
Chociaż lekarze twierdzą, że to normalne, warto jednak ponownie się z nimi skonsultować w tej sprawie.