Brak energii o poranku nie jest dziś niczym zaskakującym. Przyczyny często przypisuje się przeciążeniu pracą i niedostatecznej ilości snu. Czasami, aby nie zasypiać w biegu, lepiej udać się do lekarza niż brać urlop.
Nagłe przejście od całkowitego relaksu do maksymalnego wysiłku fizycznego jest nienaturalne. W naturze żywa istota mogłaby przetrwać taką sytuację tylko wtedy, gdyby wybrała niewłaściwe miejsce do spania, została obudzona przez drapieżnika lub zaatakowana przez klęskę żywiołową, która zniszczyła jej schronienie. Oczywiście, najlepiej unikać takich prób; choć nie powodują one poważnego uszczerbku na zdrowiu, to jednak go nie poprawiają.
Diagnozowanie stanu zdrowia po usłyszeniu alarmu to strata czasu. Lepszym sposobem na sprawdzenie, czy dana osoba jest zdrowa, jest analiza jej stanu w ciągu pierwszych kilku godzin po przebudzeniu lub w dniu wolnym, kiedy istnieje większe prawdopodobieństwo, że sama ustali sobie codzienną rutynę.
Jeśli ktoś ocenił swój nocny sen jako normalny, a nawet dobry/pełny, nie oznacza to, że obudzi się wypoczęty i będzie czuł się świetnie przez cały dzień. Fakt, że organizm nie zregenerował się, wskazuje na problem. Chociaż nie da się go zdiagnozować i wyleczyć w domu, każdy może sam ocenić, czy nadszedł czas na wizytę u lekarza, czy też mogą pomóc domowe sposoby, takie jak relaks na daczy.
Śpij, kiedy tylko możesz
Wstaje rano bez problemu. Problemy zaczynają się kilka godzin po przebudzeniu. Gdy tylko znajdzie wolną chwilę w swoim codziennym życiu, stara się zamknąć oczy i uciąć sobie krótką drzemkę. Miejsce, w którym odpoczywa, nie ma znaczenia; najważniejsze jest znalezienie punktu podparcia, który zapobiegnie jego upadkowi.
Każda krytyka takiego zachowania spotka się z wrogością i będzie okraszona dramatycznymi opowieściami o kolosalnym obciążeniu pracą i domem, nieszczęśliwym dzieciństwie i ciężkiej codzienności w wojsku. Rzeczywiście, jeśli wyrobiłeś sobie nawyk naprzemiennego czuwania i odpoczynku niezależnie od pory dnia, przejście na bardziej zrównoważony tryb życia wymaga znaczących zmian w stylu życia. Jednak przekonanie, że drzemka pozwala zachować czujność przez cały dzień, jest bezczelnym kłamstwem.
Za wcześnie, by diagnozować nieszczęśnika, który może kontrolować, gdzie i kiedy śpi. Gdy świadomość nagle zaczyna zanikać, wymówki nie pomogą.
Sen zamiast hobby
Wszyscy wiedzą, że w weekendy nie można się wyspać. Nie wydaje się to jednak mieć wpływu na liczbę osób, które zamykają się w swoich sypialniach zupełnie same pod koniec tygodnia pracy. Czy jest to objaw choroby, czy braku innej rozrywki, można ustalić, porównując bierny odpoczynek z dostępnymi alternatywami.
Nie każdy ma hobby ani liczne grono znajomych. Sen może być psychologiczną obroną przed poczuciem samotności. Ale jeśli zaproszenie na ciekawe wydarzenie lub planowaną rozrywkę jest regularnie przekładane na wieczór, a jeśli to niemożliwe, odwoływane z powodu zmęczenia, mamy do czynienia z poważnym problemem zdrowotnym.
Pacjent będzie zaprzeczał istnieniu poważnego problemu i bronił swojego prawa do wyboru własnych zajęć weekendowych. Nie neguje to jednak istnienia choroby. W takim przypadku nie należy odkładać wizyty u lekarza.
Sen jako reakcja ochronna
Każdy czasem chce uciec od nudnego i, jego zdaniem, niepotrzebnego zadania. Jeśli jedynym miejscem, w którym nasz bohater chce uciec od rutyny, jest sypialnia, sytuacja jest kiepska. Pierwszą połowę weekendu spędzamy w łóżku, a przed pójściem do pracy ledwo starcza nam czasu i energii na poranną toaletę. Zmęczenie staje się główną wymówką bezczynności.
Powodem zamiłowania do biernego relaksu najczęściej nie jest lenistwo, ale poważna dysfunkcja organizmu. Brak energii do wykonywania codziennych czynności jest spowodowany problemami fizjologicznymi, ale długie leżenie w łóżku nie jest lekarstwem. Przyznanie się bliskiej osobie do złego samopoczucia jest trudne, a termin „chory” często zastępuje się słowem „zmęczony”.
Niedopuszczalne jest karcenie takiej osoby ani moralizowanie. Przekonanie jej do wizyty u lekarza jest trudne. On sam prawdopodobnie nie wierzy, że odpowiedni odpoczynek może go uratować, ale stanowczo odmawia przyznania się do pilnej potrzeby skorzystania z pomocy medycznej.
Sen i marzenia
Jeśli śniły Ci się koszmary przez całą noc, będziesz czuć się wyczerpany. Możesz nie mieć ochoty na sen, ale nie będziesz czujny ani gotowy do działania.
Często przyczyna tego stanu leży w sferze psychologicznej. Zdarzają się jednak przypadki, w których niepokojące i przerażające sny wskazują na chorobę fizyczną. Oczywiście najlepiej najpierw skonsultować się z lekarzem, ale jeśli konieczna jest diagnoza, ważne jest, aby wziąć pod uwagę kontekst koszmarów i stan po przebudzeniu.
Jeśli ktoś doświadcza katastrof lub przemocy fizycznej w snach, wyraźnie odczuwa ból lub budzi się z tachykardią lub dyskomfortem w ciele, czas przestać zrzucać winę na stres psychiczny. Chociaż stres psychiczny również może powodować takie problemy, najczęściej poranne złe samopoczucie będzie objawem choroby fizycznej, a nie cierpienia psychicznego.
Hipokrates zauważył, że nadmierna senność i bezsenność są negatywnym sygnałem dla zdrowia. Tempo współczesnego życia ułatwia ukrywanie istniejących problemów przez długi czas, przypisując je niewłaściwej codziennej rutynie. Zmieniło się oświetlenie, pozwalając nam kłaść się spać później; zmienił się zakres obowiązków, pozwalając wielu osobom zasypiać w pracy… Jedyne, co się nie zmieniło, to nasza fizjologia i objawy naszych dolegliwości. Jeśli źle się czujesz po nocnym śnie i uważasz to za normalne, czas udać się do lekarza.