Im szerzej się uśmiechasz, tym dłużej będziesz żyć, twierdzą psychologowie z Uniwersytetu Kentucky (USA). Naukowcy poprosili ochotników o skategoryzowanie 230 zdjęć zawodników Major League Baseball z 1952 roku według szerokości i otwartości ich uśmiechów. Wyniki podzielono na trzy grupy: tych, którzy uśmiechali się „serdecznie”, tych, którzy uśmiechali się „regularnie” i tych, którzy po prostu się uśmiechali.
Okazało się, że osoby, które się nie uśmiechały, żyły średnio 73 lata. Osoby z uśmiechem „Pan Am” (nazwanym „Pan Am” od stewardes słynnej linii lotniczej, które zawsze uśmiechają się zębami, a nie oczami) umierały średnio w wieku 75 lat. Tymczasem osoby z „uśmiechem Duchenne’a” (obejmującym całą twarz, a termin ten pochodzi od francuskiego naukowca, który jako pierwszy szczegółowo opisał fizjologię szczerego uśmiechu) żyły średnio około 80 lat.
Oczywiście, nie chodzi tylko o sam uśmiech. Optymizm i pozytywne nastawienie do życia wpływają na produkcję hormonów, które poprawiają funkcjonowanie układu odpornościowego, serca i naczyń krwionośnych. Jednak osoby z pesymistycznym nastawieniem do życia gorzej radzą sobie z infekcjami wirusowymi i są bardziej narażone na choroby układu pokarmowego i zaburzenia nerwowe.
Nawiasem mówiąc, dwa rodzaje uśmiechu są wspólne dla wszystkich ludzi. Już w wieku 10 miesięcy większość niemowląt uśmiecha się uśmiechem „panamerykańskim”, gdy spotyka nieznajomego, i uśmiechem „duchenne’a”, gdy rozmawia z matką.