
Osoby mające trudności finansowe mogą ubiegać się o pomoc mieszkaniową. To wsparcie finansowe ma na celu pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem własnego lub wynajmowanego mieszkania lub domu. Aby się zakwalifikować, wnioskodawcy muszą spełnić trzy podstawowe wymagania. Wyjaśniamy, jakie to są.
Dodatek mieszkaniowy przyznawany jest decyzją administracyjną na okres 6 miesięcy przez prezydenta miasta, burmistrza lub wójta gminy. Decyzję tę można zaskarżyć do lokalnej rady odwoławczej.
Reguluje to ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.
Jaka jest wysokość dodatku mieszkaniowego?
Według danych Głównego Urzędu Statystycznego przeciętny dodatek mieszkaniowy w 2023 r. wyniósł 313,10 zł. W porównaniu do 2013 r. oznacza to wzrost o 111,50 zł (55,3%).
Wysokość dodatku uzależniona jest od:
- dochód gospodarstwa domowego i liczba osób w nim mieszkających,
- suma wydatków poniesionych na utrzymanie mieszkania,
- ceny wynajmu w zasobie mieszkaniowym gminy.
Dodatek mieszkaniowy przysługuje, jeżeli w ciągu 3 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku przeciętny miesięczny dochód na osobę w gospodarstwie domowym nie przekroczył: 40% w przypadku gospodarstwa jednoosobowego i 30% w przypadku gospodarstwa wieloosobowego, obliczonych na podstawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w momencie składania wniosku.
Koszty utrzymania mieszkania obejmują na przykład: czynsz, koszty operacyjne, składki na zarządzanie wspólną własnością, ogrzewanie, wodę i usuwanie odpadów. Ponadto, jeśli nieruchomość nie ma centralnego ogrzewania, ciepłej wody lub gazu z zewnętrznego źródła, możesz również kwalifikować się do ryczałtu na zakup paliwa .
Jakie są progi dochodowe uprawniające do otrzymania pomocy mieszkaniowej?
Od 11 lutego 2025 r. limity dochodowe uprawniające do dodatku mieszkaniowego wynoszą: 3272,69 zł dla gospodarstwa jednoosobowego i 2454,52 zł dla gospodarstwa wieloosobowego .
Ważne jest, aby pamiętać, że nieznaczne przekroczenie tego limitu nie dyskwalifikuje z otrzymywania dodatku. W takich przypadkach świadczenie jest zmniejszane o kwotę nadwyżki.
Dochód obejmuje wszystkie zarobki po odliczeniu:
- koszty związane z ich generowaniem,
- składki na ubezpieczenie emerytalne,
- składki na ubezpieczenie emerytalne,
- składki na ubezpieczenie chorobowe.
Dochód nie obejmuje niektórych świadczeń, takich jak: pomoc finansowa dla studentów, zasiłki dla sierot zupełnych, jednorazowe zasiłki porodowe, zasiłki porodowe, pomoc żywnościowa, zasiłki opiekuńcze, okresowe świadczenia z pomocy społecznej, jednorazowe świadczenia pieniężne i pomoc rzeczowa z pomocy społecznej, a także dodatki mieszkaniowe.
Ważne jest również, aby pamiętać, że Rada gminy, na terenie której znajduje się nieruchomość, może podwyższyć próg przeciętnego miesięcznego dochodu gospodarstwa domowego.
Jak mogę ubiegać się o pomoc mieszkaniową?
Wniosek o zasiłek mieszkaniowy można złożyć w ośrodku pomocy społecznej lub w urzędzie gminy w miejscu zamieszkania. Wniosek musi zawierać:
- oświadczenie o dochodach (dla wszystkich osób zamieszkujących w mieszkaniu lub domu, z ostatnich 3 miesięcy),
- dokumenty potwierdzające rodzaj i wysokość poniesionych wydatków mieszkaniowych w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku (np. zawiadomienie o opłatach mieszkaniowych, aneks do umowy najmu, rachunki),
- dokumentacja lub oświadczenie właściciela domu jednorodzinnego dotyczące powierzchni użytkowej, obejmującej łączną wielkość pokoi i kuchni, a także parametrów technicznych domu – w przypadku osób zamieszkujących w budynku jednorodzinnym,
- dodatkowe dokumenty niezbędne do weryfikacji informacji i danych zawartych we wniosku o przyznanie świadczenia,
- tytuł prawny do lokalu (np. umowa najmu, umowa pożyczki, przydział) lub dokumentacja potwierdzająca prawo do otrzymania lokalu zastępczego lub najmu socjalnego lokalu,
- kwestionariusz dotyczący wyceny wartości użytkowej lokalu mieszkalnego – mający zastosowanie wyłącznie do najemców lokali mieszkalnych znajdujących się poza zasobem mieszkaniowym gminy, zwanym zasobem prywatnym.
Wniosek o zasiłek mieszkaniowy